قلب من در هر زمان خواهان توست

این دو چشم عاشقم مهمان توست

گرچه لبریز از غمی درمانده ای

این نگاهم در پی در مان توست

در میان ظلمت شبهای غم

چلچراغ قلب من چشمان توست

در کنارم لحظهاای آسوده باش

همدم دستان من داستان توست

سكوت رامیپذیرم اگربدانم روزی باتو

سخن خواهم گفت تیره بختی رامیپذیرم

اگربدانم روزی چشمان توراخواهم سرود

مرگ رامیپذیرم اگربدانم

روزی توخواهی فهمیدكه دوستت دارم

(دوست دارم فقط به خاطرخودت )

خواستم اسمت روبذارم گل گفتم پژمرده میشی خواستم

بذارم خورشید گفتم غروب میكنی خواستم بذارم

ماه گفتم روزا تنها میمونم گذاشتم نفس که هروقت رفتی منم برم

ای کاش همیشه در قصه ها زندگی می کردیم .

ای کاش زندگی ما در قصه ای شیرین و زیبا خلاصه می شد.قصه ای که در آن غم و غصه و کینه راه نداشت .

قصه ای که در آن غم و جدایی نبود قصه ای که فقط مهر و عاطفه و لبخند وجود داشت و همراش شادی و نشاط بود .ای کاش زندگی ما هم مانند همان قصه مادر بزرگ با یکی بود یکی نبود آغاز می شد و در زیر گنبد کبود با خیرو خوشی به پایان می رسید .

قصه های مادر بزرگ همیشه خوشی و شیرینی داشت و در قصه هایش همیشه از قهر و جدایی آشتی ِ عشق و عاشقی و جشن و سروریکه بر پا بوده صحبت می کرد . ای کاش من در همان قصه مادر بزرگ زندگی می کردم و خوشبختی را با تمام وجود لمس می کردم .

ولی افسوس .....

امروز هم احساس تنهایی می کنم .تنهای تنها در سرزمین ناآشنایان حقایقی که از آن گریزانم.

در این میان به دنبال کسی می گردم تا حرف دلم را برایش بازگو کنم . اما وقتی که از همه چیز و همه کس و همه چیز نا امید می شوم به خلوت ترین مکان پناه می برم و به دور از چشم دیگران اشک می ریزم .اشکهایی که بیان کننده ی دردهای درونی ام هستند .

پس از خداوند طلب مساعدت می کنم پروردگاری که همه جا حضور دارد و ما او را نمی بینیم و به این ترتیب با یاد او دلم آرام می گیرد.

هر شمعی در دنیا پروانه ای دارد و هر پروانه ای شمعی , یا شمع آب میشود یا پروانه میسوزد , به عشق یکدیگر , اما بدا به حال پروانه ای که شمع ندارد چون پروانه عاشق است و شمع معشوق , میترسم همان پروانه بی شمع باشم که بدا به حالم , بدا به حالم که سالهاست شمعی برای سوختن این تن نیافتم که عاشقانه در عشق معشوق بسوزم , معشوقی که در رویا داشتم و دارم شمعی است از تبار آریا , زاده ایران سرافراز .

شمعی که هر گاه آن را در خواب نمایان میکنم گوئی همه دنیا روشن گشته , افسوس که در بیداری هنوز دنیایم تاریک است .

از آن بیشتر بیم دارم که مبادا نیابم شمع را , دنیا را نمیخواهم اگر تا رسیدنم آب شود آنگاه چه کنم , چه کنم اگر شمعم را با پروانه ای ببینم , اما اگر رسیدم و نگاهم نکرد آنگاه بدا به حال پروانگان , آنان در کنار شمع و به عشق شمع میسوزند

   من به تنهائی , در حسرت و انتظار یک نگاه شمع از درون میسوزم

آنگاه که خنده بر لبت می میرد

                                                             چون جمعه ی پاییز دلم می گیرد

دیروز به چشمان تو گفتم که برو

                                                                امروز دلم بهانه ات می گیرد

         

                                                                            

                                     رفیق راهی و از نیمه راه می گویی
                                     وداع با من بی تکیه گاه می گویی

                                      میان این همه آدم، میان این همه اسم
                                      همیشه نام مرا اشتباه می گویی

                                      به اعتبار چه آیینه ای، عزیز دلم
                                     به هرکه می رسی از اشک و آه می گویی

                                     دلم به نیم نگاهی خوش است، اما تو
                                     به این ملامت سنگین، نگاه می گویی؟

                                    هنوز حوصلهء عشق در رگم جاری است
                                    نمرده ام که غمت را به چاه می گویی

                         

         

 

 

 

                                                         

خيلي سخته كه دلي روبا نگات دزديده باشي

وسط راه اما ازعشق،يه كمي ترسيده باشي

 خيلي سخته كه بدونه واسه چيزي نگراني ازخودت مي پرسي يعني،ميشه اون بره زماني؟

خيلي سخته توي پاييزباغريبي آشنا شي اما

وقتي كه بهار شد يه جوري ازش جداشي

خيلي سخته يه غريبه به دلت يه وقت بشينه بعد به اون بگي كه چشمات نمي خواد اونو ببينه

خيلي سخته كه ببيني كسي عاشقيش دروغه

چقدر از گريه اون شب،چشم تو سرش شلوغه 

خيلي سخته واسه اون بشكنه يه روز غرورت اون نخواد ولي بمونه هميشه سنگ صبورت

خيلي سخته بودن تو واسه اون بشه عادت 
 ديگه بوسيدن دستات واسه اون بشه عبادت

خيلي سخته كه دل تو نكنه قصد تلافي تا كه بين دوپرستو نباشه هيچ اختلافي

خيلي سخته اونكه ديروز واسش يه رويا بودياز يادش رفته كه واسش تو تموم دنيا بودي

خيلي سخته بري يكشب واسه چيدن ستاره ولي تا رسيدي اونجا ببيني روزشد دوباره

خيلي سخته كه من وتو هميشه باهم بمونيم

انقدعاشق كه ندونن ديوونه كدوممونيم

خدا جون دلم گرفته از این دنیا از این ادما از این همه نامردی اخه میدونی

بغیر تو به هیچکس دیگه نمیتونم حرف دلمو بزنم حتی با ....

اگه هم بخوام رودوستام حساب کنمم نمیشه چون هیچوقت ازشون خیری ندیدم

شاید نامردی باشه بخوام راجع به همشون همینو بگم ولی خوب بیشتر اوقات سعی

کردم براشون یه شنونده خوب باشم یعنی خودم این طوری خواستم چون گاهی یه

حرفایی هست که بهتره تودلت بمونه و من خیلی حرفا دارم..........

خداجون کمکم کن تا از رو احساس تصمیم نگیرم

خداجون ازت میخوام هرجا هست تو همه ی کاراش موفق باشه تو زندگیش خوشبخت باشه و اگه منو تقصیر کار میدونه.........

خودت میدونی من هیچ نامردی در حقش نکردم اگه اون دوست داره این جوری فکر کنه

براش ارزوی موفقیت میکنم و سعی میکنم غرورمو که خیلی وقته شکسته دوباره بدست بیارم...

نمیدونم شکسبیر رو چه حسابی این جمله رو به زبون اورد:اگه عشقتو دوست داری ولش کن !

اگه برگشت مال توء اگه برنگشت از اول هم مال تو نبوده!

نمیدونم این حرفارو برا چی نوشتم اصلا چی نوشتم ولی حس میکنم یه کوچولو سبک شدم دیگه میخوام به چیزای خوب

فکر کنم و برا رسیدن بهشون تلاش کنم

خدایا خودت کمکم کن.....

عميق ترين درد در زندگي مردن نيست ،
بلکه نداشتن کسي است که الفباي دوست داشتن را برايت تکرار کند و تو از او رسم محبت بياموزي .
عميق ترين درد در زندگي مردن نيست ،
بلکه گذاشتن سدي در برابر رودي است که از چشمانت جاري است.
عميق ترين درد در زندگي مردن نيست ،
بلکه پنهان کردن قلبي است که به اسفناک ترين حالت شکسته شده .
عميق ترين درد در زندگي مردن نيست ،
بلکه نداشتن شانه هاي محکمي است که بتواني به آن ها تکيه کني و از غم زندگي برايش اشک بريزي .
عميق ترين درد در زندگي مردن نيست ،
بلکه ناتمام ماندن قشنگترين داستان زندگي است که مجبوري آخرش را با جدائي به سرانجام رساني .
عميق ترين درد در زندگي مردن نيست ،
بلکه نداشتن يک همراه واقعي است که در سخت ترين شرايط همدم تو باشد .
عميق ترين درد در زندگي مردن نيست ،
بلکه به دست فراموشي سپردن قشنگ ترين احساس زندگي است .
عميق ترين درد در زندگي مردن نيست ،
بلکه يخ بستن وجود آدم ها و بستن چشمهاست

به گل گفتم: "عشق چيست؟" گفت: "از من خوشگل تر است..."

به پروانه گفتم: "عشق چيست؟" گفت: "از من زيبا تر است..."

به شمع گفتم: "عشق چيست؟" گفت: "از من سوزان تر است..."

به عشق گفتم: "آخر تو چيستي؟" گفت: "نگاهي بيش نيستم

دارم دق میکنم تحمل ندارم                        دیگه خسته شدم دارم کم می ارم

دلم تنگ شده و  دیگه نا ندارم                     همش فکر توام همش بی قرارم

دیگه اشکی برام نمونده که بخوام                برات گریه کنم فدای اون چشمها

دلم داره واسه تو پرپر می زنه                       تو رفتی و هنوز خیالت با منه

 تحمل کردن زيباست اگر قرار باشد روزي به تو برسم انتظار آسان است اگر قرار باشد دوباره تو را ببينم زندگي شيرين است اگر قرار باشد مزه ي دستان تو را بچشم

یکی بود یکی نبود / زیر این سقف کبود /یه غریب آشنا /دل و جونمو ربود / اینجوری نگام نکن /گل یاس مهربون /اون غریبه خودتی همیشه با من بمون

گريه کردم تورو تو اشکم ديدم، اشکمو پاک کردم تا کسی تورو تو اشکم نبينه

از خدا خواستم

من از خدا خواستم،
نغمه هاي عشق مرا به گوشت
برساند تا   لبخند مرا
هرگز فراموش نكني و
ببيني كه سايه ام به
دنبالت است تا هرگز
نپنداري تنهايي.
ولي اكنون تو رفته اي ،
من هم خواهم رفت
فرق رفتن تو با من اين
است كه من شاهد رفتن تو هستم

به راستي چقدرسخت است

 خندان نگه داشتن لب ها در زمان گريستن قلب ها

و تظاهر به خوشحالي در اوج غمگيني       

   و چه دشوار و طاقت فرساست گذراندن روزهايي تنهايي و بي ياوري

درحالي که تظاهر مي کني هيچ چيز برايت اهميت ندارد

 اما چه شيرين است درخاموشي وتنهايي به حال خود گريستن

 و باز هم نفرين به تو   اي سرنوشت.

.. دلم تنگ است                 دلم اندازه حجم قفس تنگ است     سکوت از کوچه لبريز است

 صدايم خيس و باراني است                      نمي دانم چرا در قلب من پاييز طولاني است.......

           از تو انتظار نداشتم منو تنها بذاری بری و رو وعده های نقره ایت پا بذاری

           از تو انتظار نداشتم دلمو رها کنی من واست بمیرم و تو به دیگری نگاه کنی

            باورم نمیشه که من از خدا تورو بخوام تو واسه یکی دیگه خدا خدا کنی 

             از تو انتظار نداشتم زیر حرفات بزنی عینک نامهربونی رو به چشمات بزنی

             تو میگفتی همه عشق و زندگیت منم حالا می خوای بری و خط روی رویات بزنی

            از تو انتظار نداشتم بسپریم دست خدا بگی راه ما دوتا از اولش بوده جدا

            دیگه انتظاری از هیچکسی تو دنیا ندارم خودمم شاید یه روزی خودمو تنها  

يك قلب خسته از ضربان ايستاده است

من مرده‌ام ، نشان كه زمان ايستاده است

                                                             و قلب من كه از ضربان ايستاده است

مانيتور كنار جسد را نگاه كن

                                                              يك خط سبز از نوسان ايستاده است

چون لخته‌يی حقير نشان غمی بزرگ

                                                            در پيچ و تاب يك شريان ايستاده است

من روی تخت نيست ، من اين‌جاست زير سقف

                                                           چيزی شبيه روح و روان ايستاده است

شايد هنوز من بشود زنده‌گی كنم

                                                                روحم هنوز دل‌نگران ايستاده است

اورژانس كو؟ اتاق عمل كو؟ پزشك كو؟

                                                         لعنت به بخت من كه زبان ايستاده است

اصلا نيامدند ببينند مرده‌ام

                                                                شوك الكتريكی‌شان ايستاده است

فرياد می‌زنم و به جايی نمی‌رسد

                                                                فريادهام توی دهان ايستاده است

اشك كسی به خاطر من در نيامده

                                                        جز اين سِرُم كه چكه‌كنان ايستاده است

شايد برای زل زدن‌ام گريه می‌كند

                                                        چون چشم‌هام در هيجان ايستاده است

ای وای دير شد بدن‌ام سرد روی تخت

                                                          تا سردخانه يك دو خزان ايستاده است

آقای روح! رسمی شد دادگاه‌تان

                                                                 حالا نكير و منكرتان ايستاده است

آقای روح! وقت خداحافظي رسيد

                                                        دست جسد به جای تكان ايستاده است

مرگ‌ام به رنگ دفتر شعرم غريب بود

                                                         راوی قلم به دست زمان ايستاده است:

يك روز زاده شد و حدودی غزل سرود

                                                         يادش هميشه در دل‌مان ايستاده است

يك اتفاق ساده و معمولی‌ست اين

                                                         يك قلب خسته از ضربان ايستاده است